Trekkerskieken in...... Amerika

Op verzoek van Glenn en Dylan heb ik een verslag geschreven van onze reis via Trekkerskieken.nl in Amerika. Als iedereen 's-nachts naar bed ging, lag ik nog te schrijven. Hier komt mijn verslag…. De foto's staan in het groot in het fotoalbum op de website.....

 
Zaterdag 11 februari

Om 7 uur (‘s-morgens) verzamelen en daarna met 15 man vertrokken met de bus naar Schiphol. Nadat de koffers ingechecked waren hebben we nog wat gedronken waarna we naar Philadelphia zijn vertrokken. Vandaar uit naar Chicago. Nadat we eerst de koffers in het hotel gelaten hebben zijn we naar een bar gegaan, waar wij als laatste om 2 uur weer buiten kwamen. 2 uur hier de tijd, 9 uur in Nederland. Dat was een lange dag…..

Zondag 12 februari

We hebben vanmorgen een Amerikaans ontbijt gehad. Het waren gewoon grote koffiekoeken. Daarna zijn we naar de Sears tower geweest. De toren was echt een mooie beleving. Daarna zijn we gaan eten en daar hebben we echt goed en heel veel en heel lekker gegeten.

Vervolgens zijn we naar het John Deere paviljoen (winkel en museum) geweest. Dat was wel mooi om te zien en dat daar dat dorp helemaal John Deere is en een rode John Deere??

Daarna zijn we nog bij een grote winkel geweest, dat was dus echt groot. En weer bij een grote eettent gaan eten waar je voor 9 euro echt onbeperkt kunt eten. 's-Avonds zijn we naar Hooters geweest.

 
Maandag 13 februari.

We zijn eerst naar de John Deere fabriek geweest, waar ze Combines maken. Het was daar mooi en interessant. Jammer dat ze groen waren ;-).

Vervolgens zijn we gaan eten bij een buffet restaurant waar we ook weer lekker en veel hebben gegeten.

Daarna zijn we bij Hursch Specialties geweest. Die deden in crower koppelingen en hadden zelf een lichte special. Het was er zeer interessant. Hierna hebben we een Case dealer bezocht waar de grote kniktractors al aan de weg stonden. Ook waren er veel combines. De Case motors en Inter motors waren er ook te vinden.

Daarna hebben we van Caterpillar een goed avondmaal gehad. Het was echt een goede party daar van Caterpillar.

 
Dinsdag 14 februari

We werden vanmorgen opgehaald door Mandy, die bij Cat (Caterpillar) werkt, met een mooie nieuwe bus. We gingen naar de fabriek waar de motors gemaakt werden. We mochten daar geen foto's maken. Dat was wel jammer, maar we zagen dat er eerst een mal van zand werd gemaakt en dat van oud ijzer omgesmolten werd. Uiteindelijk komen er 700 motors per dag van de band.

Daarna gingen we naar de bulldozer fabriek van Caterpillar waar 20 bulldozers per dag van de band komen. De grootste, D11, weegt 111 ton en heeft 850 pk. We hebben van Cat ook nog een lunch gehad. Hierna hebben we nog de Cat-store bezocht met vele shirts en petten en schoenen en zo… Toen nog een bezoek aan de grote loods waar machines groot en klein een demo gaven en ook de D11. Hier mochten we wel foto's maken.

Daarna zijn we naar een buffet restaurant geweest waar we ook weer goed hebben gegeten. Uiteindelijk zijn we nog naar een barretje geweest, daarna weer naar bed.

Woensdag 15 februari

Hier in de USA zijn verschillende staten en hierdoor de klok wéér een uur vooruit moeten zetten en straks weer een uur terug. We zijn naar een grote boerderij geweest waar ze de mensen uit de stad kennis laten maken met melkvee-bedrijven. Het waren 9 bedrijven met 3000 melkkoeien. Ze waren daar echt op de mensen ingesteld. We hebben daar ook nog eten gehad.

Hierna hebben we een lange reis gemaakt naar Louisville, waar we in de loods waar alle trekkers op een rij stonden en we konden kijken.

Elke avond is er een indoor-tractorpulling wedstrijd. Om half 8 begon de eerste wedstrijd. Het was een mooie strijd tussen de roden en de groenen. De trekkers waren stuk voor stuk mooi.

 

 
Donderdag 16 februari

We zijn vandaag eerst naar een grote akkerbouwer geweest, 3000 hectare waar ze elk jaar de nieuwste John Deere spullen hebben. Daarbij hebben ze ook nog een groot transport bedrijf. De jongens deden ook aan trekkertrek, met Green Streak en Green Streak 2. Daarna gingen we naar een andere akkerbouwer die ook veel hectares had maar met Case STX werkten. Er was een groene rups waarmee ze plantten. Daarbij hadden ze ook nog een transportbedrijf.

Toen we terug reden zijn we nog langs een Case dealer geweest, waar ook weer veel trekkers en combines waren te zien. Toen we in Louisville aankwamen zijn we eerst naar de loods geweest waar alle trekkers voor ‘savonds stonden.

Na wat gegeten te hebben zijn we naar de wedstrijd gegaan waar in de farmstock een groene won en in de alcohol de strijd was tussen groen en rood, maar de roden zetten hem het verst op de ‘hill'. To the hill!!!

De Amerikanen zijn hier ook echt trots op hun land. Met elke opening het lied met de combine en een volkslied.

 
Vrijdag 17 februari

We hebben de landbouwbeurs bezocht. Het is net zo iets als de RAI maar dan wat grotere machines, met Claes, Cat, Case, John Deere en van alles…

Wat opviel is dat het hier echt druk is op zo'n beurs, maar Amerikanen duwen niet en dringen niet voor en zijn zeer beleefd. We zijn ook weer naar de schuur geweest waar de nieuwe trekkers voor de poule van 's-avonds stonden.

De pullers vinden het leuk dat je ze aanspreekt en maken ook foto's van ons bij hun trekker. Na wat te hebben ge-chineest begon de wedstrijd.

Deze begon weer met het combine-lied en volkslied. Nadat alles voorgesteld was begon de super farmer klasse. Daar zie je nog wel eens een andere kleur in dan groen en rood. Het is een leuke klasse.

Bij de auto's stond er een óp de hill, maar had daar wel wat mee geleden.

Bij de prostock kwam een Valmet, maar jammer genoeg ging die niet goed. Green Streak ging ook mooi in de zandhoop. De sleepwagen stellen ze hier netjes af.

Ze vertelden ook nog dat Green Streak mannen Riverside over hadden genomen, want hun trekkers komen er zo veel dat dat goedkoper was. Mèn-o-mèn, dat zeggen ze daar.

 
 
Zaterdag 18 februari

We zijn vanmorgen begonnen met een bezoek aan de beurs. Eerst een bezoek aan de schuur waar de trekkertrek trekkers staan voor vanavond. Wat opvalt is dat groen (green) echt overheerst en dat is jammer…. Het zou nog leuker zijn dat je hier meer blauw en geel en rood zou zien, en dan toch zeker in de prostock. Want daar hebben ze een motorinhoud van 11 liter . Daarom rijden alle John Deere's met een hakselaarmotor. Anders zouden daar veel meer kleuren in mee kunnen doen en dat maakt de strijd.

Na nog even over de beurs te hebben gelopen en leuke dingen te hebben gezien, begonnen om één uur de laatste voorrondes van de finale. Er zijn er 4 en de beste van elke voorronde gaan zaterdagavond in de finale. Maar in de prostock klassen zaterdagmiddag klapte bij een John Deere een heel motorblok open ter hoogte van de nokkenas. Mèn-o-mèn werd er weer geroepen, de bovenste helft van de motor lag er gedraaid op en heel de kap was kapot.

Over het algemeen wordt er hier weinig tot niets kapot gereden, maar twee of drie turbo's en een versnellingsbak hebben we gezien…. En dat op 5 wedstrijden lang.

's-Avonds was de finale. Het was helemaal uitverkocht. 17000 mensen, en dan de strijd hier tussen de kleuren, dat maakt het leuk. En de omroeper stookt echt de mensen op. Ook mooi is hier de sleepwagenafstelling, want de beste staan in de hoop zand, of er op. To the hill!! En dat is een mooi gezicht!

De laatste klasse was de prostock. Er reed een rode mee, de rest was groen. Maar toen de rode had gereden gingen de rode fans ook naar huis, terwijl er nog een paar groenen kwamen. Dat de mensen zo voor hun kleur zijn!

Maar de Case heeft geen hakselaar motor en komen gewoon liters te kort te winnen, en dat is jammer, want hoe meer verschillende kleuren er mee doen, hoe leuker.

Maar we hebben hier een mooi en leuke pullingshow gezien en dat is wat we wilden.

's-Avonds zijn we voor het laatst wezen stappen in Louisville, wat we daar ook elke avond hebben gedaan, je moet hier toch alles mee maken….

 
Zondag 19 februari

Vanmorgen vroeg uit de veren, want we moesten terug richting Chicago. We zijn onderweg nog bij een Agco dealer gestopt, waar van allerlei trekkers en combines waren te bewonderen.

Ook gingen we langs bij Liberty Bell, een pulling-truck waar we echt werden onthaald met eten en drinken. We kregen ook een rondleiding over het transport bedrijf. Ze gaven ook nog even gas met de pulling truck, ja een motor met 19 liter en 4 turbo's, dat wil wel…

Het was daar zo goed dat we ‘s-avonds geen eten meer konden zien. Maar wat is Amerika zonder grote gele ‘M', dus heel even langs de Mac en daarna met zijn allen even naar een bar, waar we de buschauffeur hebben bedankt en een cadeau hebben gegeven. We zitten hier in een andere staat en in deze staat moet om 12 uur alles dicht en dat was wel jammer, maar het was wel gezellig.

 
Maandag 20 februari

Zo het zit er weer jammer genoeg bijna op. We zijn vanmorgen eerst naar een paar mannen geweest die banden snijden, zowel nieuwe als oude. Het is wel mooi te zien hoe mensen dat een machine doen en daar hele dagen mee bezig zijn en zo hun brood verdienen. We mochten er alleen geen foto's maken. Alleen in het voorraadhok van de banden. Nadat we een shirt hebben gekregen, gingen we langs de Ritchie brothers, het bedrijf dat wereldwijd machines verkoopt zoals laders en kranen en vrachtwagens. We hebben daar een rondleiding gehad in de verkoophal en in het kantoor. We zijn ook buiten bij de machines geweest. Het bedrijf ziet er in opzet het zelfde uit als op Moerdijk. Dat was ons laatste bezoek van de trip. We zijn hierna naar het vliegveld van Chicago gegaan. Na ingechecked te hebben, werden er een aantal koffers grondig gecontroleerd omdat er een verdachte trekker in zat, van de Toy Box. Na op het vliegveld nog wat te hebben gegeten zijn we om 16.10 uur plaatselijke tijd het vliegtuig ingegaan. Het rare is dat als je Amerika uit gaat ze niet zo moeilijk doen dan als je er in wil, want na een keer over te hebben gestapt in Philadelphia gingen we richting Nederland, waar we op dinsdag aankwamen. We missen nu al de loopbuffetten, daar hebben we er heel wat van gehad. Daar waar we voor 10 dollar zo veel konden eten als we wilden. Het rijden met de bus met Ron achter het stuur. De mensen daar die stuk voor stuk vroegen waar we vandaan kwamen. Sommige mensen dachten dat we Russen waren, waarom weet ik ook niet. Alle mensen wilden alles goed uitleggen en waren zeer gastvrij. En mèn-o-mèn, to the hill en ga zo maar door…. We hebben er echt van genoten, totaal hebben we 3500 kilometer gereden met de bus…..

 

Met dank aan: Trekkerskieken.nl

 

21 februari 2005,

 

Willie Monden.